بدون تعهد هر رابطه ای سطحی، ظاهری و بدون سمت و سو خواهد بود. هر آشنایی معطوف به ازدواج پس از مدتی اگر به تعهد خاصی نرسد، در واقع یک آشنایی ناکام خواهد بود. در مورد تعهد دادن و قول ازدواج دو مشکل اصلی وجود دارد. یکی این که برخی افراد (بیشتر مردان ) از تعهد می ترسند و تعهد دادن برای آنها مشکل است و دیگر این که برخی افراد (بیشتر زنان ) دایماً به دنبال تعهد هستند و یا به عبارت دیگر تشنه ی تعهد هستند. افرادی که از تعهد می هراسند، با یک ترس ناخود آگاه از تعهد و ازدواج مواجه هستند. بررسی ترس این افراد نیاز به کمک تخصصی و روان درمانی دارد. اما وقتی با یکی از این افراد وارد رابطه ی آشنایی می شویم، این افراد معمولاً اجازه نمی دهند که آشنایی به
سرانجامی برسد. آنها آشنایی را معمولا بسیار طولانی می کنند و سعی می کنند از تعهد و قول ازدواج پرهیز کنند. در گیر شدن با این افراد ایجاد مشکل می کند، چرا که اجازه
نخواهند داد رابطه از آشنایی پا را فراتر بگذارد. اما افرادی که تشنه ی تعهد هستند برای ازدواج بسیار عجله می کنند. آنها شتاب زیادی دارند تا از فرد مقابل خود قول ازدواج بگیرند . این افراد با تعجیل و سرعت خود معمولاً باعث می شوند که رابطه، آن گونه که باید و شاید، رشد نکند. معمولاً این افراد نیاز عمیق و ناخود آگاه به احساس تعلق به فردی دیگر دارند . معمولاً ذهن چنین افرادی بیشتر مشغول این است که « به کسی تعلق داشته باشند » تا این که « به چه کسی »تعلق داشته باشند. این افراد معمولاً از همان ابتدا که وارد رابطه ای می شوند، برای گرفتن تعهد و قول ازدواج فرد مقابل خود را تحت فشار قرار می دهند. کیفیت ارتباط و موفقیت ازدواج معمولاً برای این افراد اهمی ت کمتری دارد. برای این افراد خود ازدواج مهم است. آنها می خواهند هرچه سریعتر متأهل شوند و به کسی تعلق داشته باشند.

تعهد در دوران نامزدی

نوشته تعهد در دوران نامزدی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

دوران نامزدی یک دوره ی حد واسط است، که فرد را آماده ی ورود به زندگی مشترک می کند. در این دوره ارتباط نامزدها با یکدیگر بیشتر می شود و در این ارتباط بیشتر، شناخت افراد از یکدیگر عمق پیدا می کند. در دوران نامزدی، خانواده و دوستان فرد وارد رابطه می شوند و فرد قبل از ازدواج می تواند با آنها آشنا شود. شناخت شبکه ی ارتباطی نامزد، شناخت خانواده ی نامزد و شناخت دوستان نامزد و بیرون رفتن با او این فرصت را فراهم می کند تا ما بتوانیم شناختهای قبلی خود را بازنگری کنیم، بتوانیم آینده ی خود را تا حدودی ببینیم و برای زندگی مشترک آماده شویم.
همان گونه که مردم می گویند، مشت نمونه خروار است. دوران نامزدی هم تا حدودی نمونه ی دوران بلند مدت زندگی مشترک است.
همان طور که می دانید؛ دانشمندان در تحقیقات علمی برای این که به نتیجه برسند، ابتدا فرضیه های خود را در یک نمونه آزمایش می کنند و بعد نتیجه را به کل آن موقعیت تعمیم می دهند. اگر قبل از ازدواج ماهم از نامزد خود فرضیه ها یا شناختهایی داشته باشیم و بخواهیم درستی و نادرستی این شناختها را مورد آزمایش قرار دهیم، به دو صورت می توانیم عمل کنیم. یکی این که وارد زندگی شویم و در زندگی مشترک خود فرضیه ها و شناختهای خود را بیازماییم. ولی در آن زمان نتیجه ی آن شناختها به ما قدرت انتخاب نمی دهد، چرا که قادر به تغییر جدی نخواهیم بود. اما اگر یک نمونه و یک فرصت محدود برای تجربه و آزمون داشته باشیم، نتایج ما کاربرد خواهد داشت. اگر فرضیه ی شما این باشد که مرد مورد نظر شما یا خانم مورد نظر شما خانواده ی خوبی دارد، آیا نباید این فرضیه آزموده شود؟ دوره ی نامزدی فرصتی فراهم می کند که این فرضیه ها و این گونه شناختها درستی و نادرستی خود را تا حدودی نشان دهند. در این دوره ما این فرصت را
خواهیم داشت که با نمونه ای از زندگی مشترک و زندگی آینده ی خود روبرو شویم و شناختها و تصورات خود را اصلاح کنیم؛ به درستی یا نادرستی آنها پی ببریم و در عین حال این فرصت و امکان را هم داریم، که قبل از آسیب جدی از ارتباط دور شویم.
در صورتی که در دوران نامزدی مرد و زن متوجه شوند که برای هم مناسب نیستند، بهترین کار این است که قبل از وقوع عقد، وعده ی ازدواج را برهم زنند. از طرف دیگر ، از آنجا که ازدواج تغییر و انتقال دشواری است و تغییرات جدی در زندگی ایجاد می کند، لازم است که این تغییر به مرور زمان و به آهستگی انجام شود .
وجود دوران نامزدی امکان این روند را فراهم می کند. در دوران نامزدی هردو طرف در عین حال که به شناخت بیشتری نسبت به هم دست پیدا می کنند، خود را آماده ی زندگی مشترک می کنند.

سه کارکرد عمده دوران نامزدی عبارتند از:
۱- عمیق تر شدن آشنایی
۲- آمادگی برای ورود به زندگی مشترک
۳- پذیرفتن نامزد به عنوان همسر و قطعیت در تصمیم گیری.

عمیق تر شدن آشنایی در دوران نامزدی
نامزدی این فرصت را فراهم می کند که نه تنها فرد مقابل را بهتر بشناسیم، بلکه خانواده و شبکه ی دوستان و ارتباطهای او را نیز بهتر بشناسیم. در زمان نامزدی ما این امکان را داریم که وارد خانواده ی فرد شویم، روابط خانوادگی و اعضای خانواده ی او را بشناسیم، به نحوه ی برخورد آنها با یکدیگر و با خود تا حدودی پی ببریم، با دوستان نامزد خود آشنا شویم و ارتباطات نامزد خود را تا حدودی بهتر بشناسیم. در این زمان رفتارها، عقاید و برخوردهای نامزدمان را می بینیم و نسبت به آن شناخت بیشتری بدست می آوریم.
علایم هشدار دهنده، بیشتر در معرض دید ما قرار می گیرند و ما می توانیم با شناخت بیشتر وارد ازدواج شویم. مهم این است که به هشدار دهنده های ازدواج توجه داشته باشیم. و بدانیم که جدایی در زمان نامزدی بسیار بهتر از جدایی در زمانهای دیگر است. باید توجه داشت که اگر در زمان نامزدی درباره ی انتخاب خود تردید داشتید و یا احساس کردید که با نامزد خود نمی توانید زندگی خوبی داشته باشید، هرگز نباید از این تردید و احساس به آسانی گذشت. باید آنها را جدی بگیرید و به بررسی اندیشه ها و تردیدهای خود بپردازید. ازدواج را کمی به تأخیر اندازید و از کمک متخصص و مشاور ازدواج بهره
ببرید. به یاد داشته باشید که نامزدی به همین منظور طراحی شده است و فلسفه ی وجودی آن کاهش ازدواج ناموفق است.
جدایی در زمان نامزدی به مراتب بهتر از طلاق است، خصوصاً که بچه ای نیز در میان باشد . در دوره ی نامزدی هیچ گاه نباید فکر کرد که همه چیز تمام شده است، بلکه در دوران نامزدی همه چیز نیمه تمام است و به همین دلیل راحتتر می توان بسیاری از آنچه را که بعدها باید با سختی و مرارت به انجام رسانید، انجام داد.

آمادگی برای ورود به زندگی مشترک
زندگی مشترک نیاز به یکسری آمادگی هایی دارد. به غیر از آمادگی اقتصادی، آمادگی عاطفی و فکری نیز لازم است. فردی که حداقل ۲۰ سال با خانواده ی خود زندگی کرده، برای این که بتواند از آنها جدا شود و تمام اوقات خود را با فردی دیگر بگذراند، حقیقتاً نیاز به تدریج زمانی دارد. فرایند نامزدی امکان این تدریج زمانی را برای جدایی از خانواده ی اصلی و پیوستن به نامزد ایجاد می کند.
در زندگی مشترک روابط با دوستان و خانواده ی همسر یکی از الزامات است و افراد در صورتی که دوره ی نامزدی را تجربه کنند، به ناگهان وارد چنین ارتباطاتی نخواهند شد. دوران نامزدی این امکان را فراهم می کند که فرد به تدریج با خانواده و دوستان نامزد و همسر آینده خود آشنا شود.
گذران تمام وقت با همسر در ابتدای زندگی مشترک هرچند دلپذیر می نماید، اما می تواند برای هردو نفر سخت باشد. نامزدی این امکان را فراهم می کند که زمان بیشتری را با نامزد خود باشیم و برای همیشه باهم بودن، آماده شویم.

پذیرفتن نامزد به عنوان همسر و قطعیت در تصمیم گیری
در دوران نامزدی فرد این فرصت را دارد که تصمیم خود را بازنگری کند. باشناخت بیشتری که نسبت به نامزد خود پیدا می کنیم به درستی و نادرستی انتخاب خود بهتر پی خواهیم برد و در صورتی که تصمیم درستی گرفته باشیم، طبیعتاً با اطمینان بیشتری آن راپی خواهیم گرفت. اما اگر احیاناً متوجه شویم که انتخاب ما انتخاب درستی نبوده است،
این فرصت وجود دارد که بدون آسیب جدی از یکدیگر جدا شویم. بنابراین نامزدی این
امکان را فراهم می کند که انتخاب هم سر در دو مرحله اتفاق بیفتد. مرحله ی اول ابتدای
نامزدی است که افراد به یکدیگر قول ازدواج می دهند و باهم نامزد می شوند و مرحله ی
بعدی در پایان نامزدی است که افراد تصمیم به عقد رسمی می گیرند.
به نامزد ها این حق هم به لحاظ قانونی و هم به لحاظ عرفی داده شده است که، در
صورتی که به هردلیلی نخواستند با یکدیگر ازدواج کنند، از هم جدا شوند.

اهمیت نامزدی قبل از ازدواج

نوشته اهمیت نامزدی قبل از ازدواج اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

دوران نامزدی و دوران آشنایی در سه حوزه با یکدیگر تفاوت دارند، این سه حوزه عبارتند از الف – تعهد ب – قرارداد اجتماعی و ج – نظارت اجتماعی. پس از این که افراد به یکدیگر قول ازدواج دادند و دوران نامزدی را آغاز کردند، تعهد آنها به یکدیگر و حساسیت آنها نسبت به تعهد فرد مقابل افزایش پیدا می کند. در این دوران لازم است که وفاداری و تعهد فرد مقابل برای دیگری ثابت شود. در صورتی که در این تعهد و وفاداری خللی وارد شود، طبیعی است که ارتباط رو به ویرانی حرکت خواهد کرد. البته ممکن است رابطه ویران نشود، اما حتماً جای پا و اثر خود را برای همیشه در ذهن فرد مقابل خواهد گذاشت.
نامزدی یک قرارداد اجتماعی است. نامزدی از طرف اجتماع و خانواده ها پذیرفته شده است و به همیل دلیل از قانون مندی های یک قرارداد اجتماعی تبعیت می کند. قرارداد اجتماعی، طرفین را ملزم به پذیرش شرایط جدید می کند و در صورتی که یکی از طرفین نابهنجاری کند، مورد سرزنش اجتماع قرار خواهد گرفت. در هنگام عقد یک قرارداد اجتماعی، معمولاً ا فرادی از طرف اجتماع به عنوان شاهد حضور دارند. این قرارداد معمولاً به طور خصوصی و دو نفره به انجام نمی رسد، بلکه جمعی از اجتماع حضور دارند و بر آن گواه و شاهد هستند. بنابراین به رابطه دوستی دختر و پسری که به یکدیگر وعده ی ازدواج هم داده اند، نمی توان به تنهایی نام نامزدی گذاشت. لازم است که حداقل خانواده های دو طرف، نامزدی دختر و پسر را قبول کنند و آن را بپذیرند. در صورت عدم آگاهی یا عدم پذیرش خانواده های دختر و پسر شرایط قرارداد اجتماعی مهیا نیست و نمی توان آن رانامزدی دانست.
هرقرارداد اجتماعی در خود نوعی نظارت را نیز به همراه دارد. دوران نامزدی نیز خالی از نظارت اجتماعی نیست. ناظر این دوره همان افرادی هستند، که از نامزدی با خبرند؛ به خصوص پدر و مادر دختر و پسر. در این دوره از جهت حد و حدود ارتباط، رابطه ی جنسی و ورود به خانواده ی نامزد، نظارتهایی براساس توافقی که شده است انجام می گیرد. بسیاری از این توافقهای اجتماعی نانوشته است و انتظار می رود که فرد و خانواده ی او آنها را بدانند و رعایت کنند. در صورتی که رسم و رسومات اجتماعی (توافقهای اجتماعی ) نادیده انگاشته شود، فرد مقابل به خود حق می دهد که واکنش نشان دهد.
لازم است که نامزدی از دریچه یک قرارداد اجتماعی نگریسته شود. این قرارداد اجتماعی در واقع پیش نویس یک قرارداد مهمتر و حیاتی تر است ، که همان قرارداد ازدواج باشد.

تفاوت نامزدی با آشنایی

نوشته تفاوت نامزدی با آشنایی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

نامزدی وعده ی ازدواج هم نامیده می شود. نامزدی قراردادی است که به موجب آن، طرفین توافق می کنند در آینده باهم ازدواج کنند. تفاوت دوران آشنایی با دوران نامزدی در همین توافق است. در دوران آشنایی، هیچ کدام از افراد تعهدی برای ازدواج با دیگری ندارند. هرچند در دوره آشنایی افراد به قصد ازدواج باهم ارتباط دارند و باهم آشنا می شوند، اما این بدین معنی نیست که الزاماً در پایان آشنایی به یکدیگر وعده ی ازدواج دهند و باهم نامزد شوند. زمانی که هردو نفر به قدری باهم آشنا شدند که تصمیم به ازدواج گرفتند، از آن زمان تا زمان عقد رسمی، دوران نامزدی محسوب می شود.

تعریف نامزدی
مردم از دوران نامزدی تعاریف متفاوتی دارند. برخی فاصله ی عقد و عروسی را دوران نامزدی محسوب می کنند. برخی دیگر زمان بعد از عقد، تا هنگامی که به خانه مشترک بروند را دوران نامزدی می گویند. و بسیاری دیگر، زمان قبل از عقد را دوران نامزدی می دانند. تعریف درست دوره ی نامزدی به این تعریف نزدیک است. دوران نامزدی از نظر ما به دوره ای از زمان می گویند که با وعده ی ازدواج شروع می شود و با عقد رسمی پایان می گیرد و حداقل خانواده ی اصلی دختر و پسر از آن آگاه هستند. شروع نامزدی می تواند با در دست کردن حلقه و احتمالاً یک جشن کوچک همراه باشد.

مراحل ازدواج
ازدواج در سه مرحله شکل می گیرد الف – آشنایی ب – نامزدی و ج – عقد رسمی. آشنایی به طور سنتی از طریق خواستگاری انجام می شود. گاهی اوقات افراد قبل از نامزدی یا عقد رسمی، فرصت کافی برای آشنایی دارند و گاهی این فرصت بسیار محدود است. برخی افراد با خواستگاری دوره ی آشنایی را آغاز می کنند و برخی دیگر قبل از خواستگاری فرایند آشنایی را شروع م ی کنند و سپس برای رسمی شدن آشنایی، خواستگاری انجام م یشود. در واقع دو حالت را می توان در جامعه مشاهده کرد. الف – خواستگاری – آشنایی و ب – آشنایی – خواستگاری.
گام دوم ازدواج یا نامزدی ، زمانی شروع می شود که دو نفر به یکدیگر وعده ی ازدواج می دهند. این دوره با یک جشن کوچک، حلقه در دست کردن، مراسم بله برون و سنتهای دیگری همراه است.
گام سوم ازدواج زمانی است که عقد رسمی بین نامزدها جاری می شود و به عقد یکدیگر درمی آیند. برخی افراد به سرعت هرسه مرحله را پشت سر می گذارند و ازدواج می کنند. گاهی مشاهده می شود که فاصله ی آشنایی تا عقد رسمی کمتر از یک ماه است . در چنین شرایطی طبیعی است که فرصت آشنایی و نامزدی در حد چند روز باشد. اطلاعات و دانستنیهایی که در هرکدام از مراحل آشنایی، نامزدی و عقد بدست می آید با دیگری تفاوت دارد. شناختی که در دوره آشنایی کسب می شود، با شناختی که در دوره نامزدی بدست می آید بسیار متفاوت است و به نظر می رسد که لازم است برای ازدواج موفق، هرکدام از این مراحل در حد خودش تجربه شود.
برخی اوقات در ازدواجهای فامیلی، احساس می شود که نیاز به گذران دوره آشنایی نیست؛ چرا که طرفین از قبل باهم آشنا هستند و یکدیگر را به خوبی می شناسند. اما دوران آشنایی این امکان را فراهم می کند، که با یکدیگر به طور خصوصی تر و به قصد ازدواج آشنا شوند. امکانی که ممکن است قبلاً هرگز وجود نداشته باشد.

دوران نامزدی قبل از ازدواج

نوشته دوران نامزدی قبل از ازدواج اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.