پیشتر این نگرش در میان متخصصان حرفه ای وجود داشت که باید از خاطره پردازی جلوگیری کرد؛ زیرا برای سالمندان خوب نیست که در گذشته زندگی کنند؛ واقعیت حال امروز بسیار مهم تر از داستان پردازی درمورد زندگی گذشته است. خوشبختانه زمان عوض شده و فعالیتهای مبتنی بر خاطره پردازی، به ویژه در گروه ها، ابزار مؤثری برای کاهش اضطراب و ایجاد تصاویر مثبتی از خود شده است. اصطلاح “درمان مبتنی بر خاطره پردازی” گاهی اوقات مترادف با “درمان مبتنی بر مرور زندگی” به کار می رود. سایر محققان هر کدام از این رویه ها را رویکرد درمانبخش، متفاوتی تلقی می کنند. مرور زندگی، به مثابه فرایندی عمیق تر، به کمی آموزش تخصصی نیاز دارد؛ حال انکه درمان مبتنی بر خاطره پردازی نوعی خودافشایی غیرمستقیم خاطرات است. خاطره پردازی، یادآوری خاطرات مثبت را ترغیب می کند و می تواند از سوی مراقبان، پرستاران، کاردرمانگران و سایر افرادی که روزانه با سالمندان در ارتباطند، به کار رود. مهارت های مورد نیاز عبارتند از: گوش دادن فعال، همدلی و علاقه خالصانه نسبت به مراجع و تاریخچه زندگی او. تمام اینها مهارت های اساسی و پایه مشاوره هستند که مشاوران و درمانگران باید به آموختن آنها ترغیب شوند.
“گروه خاطره پردازی” به سالمندان منزوی، که به تنهایی زندگی می کنند، شانس اجتماعی شدن را می دهد و می تواند همانند راه حلی مفید و ثمربخش، آنها را به مرکز روزانه برگرداند. سالمندانی که در مراکز مراقبتی سکونت دارند، ممکن است به اندازۀ افرادی که در منزلشان اقامت دارند، تنها و بی کس باشند. گروه هایی از این دست می توانند دوستی را میان سالمندان مراکز مراقبتی تشویق کنند و آنها را در خاطرات یکدیگر سهیم گرداند. درمانگران باید در انتخاب افرادی که وارد این گروه می شوند دقت نظر لازم را داشته باشند. به ویژه نسبت به کسانی که رفتارهای پارانوئیدی نشان می دهند و نیز افرادی که بر عدم افشای احساسات فردی شان اصرار می ورزند، محتاطانه عمل کنند. باید از کند و کاو بیش از حد، به ویژه از سوی یاری رسانان کم تجربه، اجتناب کرد. هدف گروه حمایت و پرورش حرمت خود است، نه خودافشایی زجرآور.
با وجود اینکه، سالمندی برای بسیاری از ما تداعی کننده از دست دادن حافظه است (امری که قابل انکار هم نیست)، اما وقتی که سالخوردگان قصه ها و تجاربشان را بازگو می کنند، در می یابیم که بسیاری از رویدادهای زندگی مانند: تولدها، وفات ها، ازدواج ها، بیماری ها یا جنگ ها را غالباً با صحت نسبی به یاد می آورند. تحریف حوادث غالباً نتیجه انطباق جزئیات به یادآورده شده با طرحواره ذهنی فعلی شخص است. همه ما تصویری از حوادث، مکان ها و افراد زندگی گذشته مان داریم که همچون یک آلبوم خانوادگی می توانیم به آن رجوع کنیم. ممکن است این تصاویر به لحاظ تاریخی درست نباشد. به این معنا که، شاخ و برگ های خلاقانه جایگزین جزئیات فراموش شده اند، اما به هر حال این تصاویر برای ساخت فیلم نامه زندگی ما ضروری هستند. در اختلال دمانس افراد دیگر نمی توانند قصه هایش را بازگو کنند؛ بنابراین، دشوار است که مشخص کنیم چه تعداد از تصاویر گم شده اند. دیگر نظمی در تصاویر وجود ندارد؛ لذا مرورها تصادفی و بی نظم به نظر می آیند؛ اما کاملاً زنده و برای صاحب آن تصاویر مهم هستند و دوستان یا مشاورانی که این تصاویر به آنها ارائه می شود باید اهمیت آنها را دریابند.

مشاوره سالمندان با خاطره پردازی

نوشته مشاوره سالمندان با خاطره پردازی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

کار با افراد سالمند کاری تخصصی است که نیاز به ویژگی های معینی دارد، گر چه، لزوماً به آموزش اضافی نیازی نیست. ویژگی های فردی بی شماری در کار با سالمند مطرح می باشد، که جوان بودن مشاور یکی از آنهاست. به عنوان مثال، ظاهر جوان و با نشاط مشاور در کار درمانی، برخی از درمان های هنری، پرستاری و مراقبت عمومی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. غالباً مشاوران تا اندازه ای به عنوان شخصیت هایی دارای اقتدار، فهمیده، خردمند، قابل اعتماد مورد توجه قرار می گیرند و ترس و درد مراجعان را می شناسند و بار شنیدن رازهای نهفته انها را تقبل می کنند. این شیوه کار مشاوران با تجربه ای است که قبلاً مهارت لازم را در مشاوره کسب کرده اند و صلاحیت مکفی برای انجام کار را دارند. من مشاورانی را برای کار با سالمندان یا خانواده های آنها انتخاب می کنم، که تجربه کافی در مشاوره با افراد سالمند را داشته باشند. برخی از مشاوران قبلا زمینه های پرستاری یا مددکاری اجتماعی داشته اند و یا در مراکز گوناگون سالمندان مشغول به کار بوده اند. به طور کلی، انتخاب مشاوران میانسال بهتر است، زیرا آنها دارای والدینی پیرند که مشکلات مرتبط با سن پیری را دارند و در حال کنار آمدن با شرایط آنها (والدین) هستند. مشاوران نیازمند انعطاف پذیری بالایی اند، زیرا از این طریق بتوانند با برخی از قوانین سخت و محکمی که در اموزش های نخستین دانشگاهی به آنها آموخته شده است، خود را سازگار کنند. به ویژه هنگامی که مراجعان سالمند را در بیمارستان و یا در خانه آنها ملاقات می کنند، نیاز به شکیبایی بسیار دارند. وجدانی آرام به همراه مهربانی و شکیبایی با ارزش تر از کله ای پر از نظریه های روانشناسی است. من همیشه معتقد بودم که نظریه باید از عمل صادر شود، به جای اینکه عمل مشاوره ای خود را با انتظارات کتاب های نظریه پردازی تطابق دهیم. خرسندم که این ایده را در مجله “مشاوره روان پویایی” یافتم که در مقاله ای تحت عنوان “عملی که به نظریه منجر می گردد” به چاپ رسیده است.
از این طریق کارآموز بر چالش درونی خود تمرکز یافته تا زبان فردی خویش را برای بیان و توصیف تجربه اش بیابد و با مراجع خود تعامل کند. از شیوه نقادانه اش، بهره می گیرد، تا بتواند واژه استعاری و تخیلی را که در نظریه ها وجود دارند، به خدمت گرفته و از طریق آنها توانایی درک معانی رویاروی درمانبخش را دریابد.
تجربه زندگی همانند، تجربه بالینی با ارزش است. گاهی اوقات، با تجربه ترین مشاوران کسانی هستند که خودشان در زندگی ضربه های عاطفی و روحی را تجربه کرده اند و قادرند تا انها را در درمان های فردی خود به کار گیرند.
آنها باید بتوانند به گونه ای تخیلی به مرگ و کهولت خود نظری بیفکنند. آنها باید به بلوغ عاطفی رسیده باشند و شواهدی دال بر سلامتی روانی داشته باشند و بتوانند مسئولیت افکار و احساسات خود را به عهده گیرند و هر نوع تعصب های ریشه دار خود را تشخیص داده و بتوانند آنها را حل کنند. امید است که در ارائه هر خدمت مشاوره ای از هر دو جنس یعنی، مشاوران زن و مرد استفاده شود. واقعیت این است که بیشتر مشاوران را زنان سفیدپوست، طبقه متوسط و میانسال تشکیل می دهند. در صورتی که مشاوران دارای زمینه های فرهنگی گوناگون باید مورد توجه قرار گیرند و امکان استفاده از وجود آنها میسر گردد.
جملات فوق متضمن این است که آیا تا چه اندازه مشاور و مراجعی که به کار مشاوره می پردازند، با هم هماهنگند؟ یا ارائه خدمات مشاوره برای افراد سالمند نیز ارائه می شود؟ مورد دوم یعنی، مشاوران و مراجعان گاهی زیر چتر مساله سن قرار می گیرند. برای ارائه چنین خدماتی چندان معمول نیست که بتوان مشاوران را از ابتدا آموزش داد، اما آموزش بیشتر آنها باید همراه با نظارت، خواندن و مطالعه روزمره تشویق گردد.

انتخاب مشاور برای افراد سالمند

نوشته انتخاب مشاور برای افراد سالمند اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

بدون تعهد هر رابطه ای سطحی، ظاهری و بدون سمت و سو خواهد بود. هر آشنایی معطوف به ازدواج پس از مدتی اگر به تعهد خاصی نرسد، در واقع یک آشنایی ناکام خواهد بود. در مورد تعهد دادن و قول ازدواج دو مشکل اصلی وجود دارد. یکی این که برخی افراد (بیشتر مردان ) از تعهد می ترسند و تعهد دادن برای آنها مشکل است و دیگر این که برخی افراد (بیشتر زنان ) دایماً به دنبال تعهد هستند و یا به عبارت دیگر تشنه ی تعهد هستند. افرادی که از تعهد می هراسند، با یک ترس ناخود آگاه از تعهد و ازدواج مواجه هستند. بررسی ترس این افراد نیاز به کمک تخصصی و روان درمانی دارد. اما وقتی با یکی از این افراد وارد رابطه ی آشنایی می شویم، این افراد معمولاً اجازه نمی دهند که آشنایی به
سرانجامی برسد. آنها آشنایی را معمولا بسیار طولانی می کنند و سعی می کنند از تعهد و قول ازدواج پرهیز کنند. در گیر شدن با این افراد ایجاد مشکل می کند، چرا که اجازه
نخواهند داد رابطه از آشنایی پا را فراتر بگذارد. اما افرادی که تشنه ی تعهد هستند برای ازدواج بسیار عجله می کنند. آنها شتاب زیادی دارند تا از فرد مقابل خود قول ازدواج بگیرند . این افراد با تعجیل و سرعت خود معمولاً باعث می شوند که رابطه، آن گونه که باید و شاید، رشد نکند. معمولاً این افراد نیاز عمیق و ناخود آگاه به احساس تعلق به فردی دیگر دارند . معمولاً ذهن چنین افرادی بیشتر مشغول این است که « به کسی تعلق داشته باشند » تا این که « به چه کسی »تعلق داشته باشند. این افراد معمولاً از همان ابتدا که وارد رابطه ای می شوند، برای گرفتن تعهد و قول ازدواج فرد مقابل خود را تحت فشار قرار می دهند. کیفیت ارتباط و موفقیت ازدواج معمولاً برای این افراد اهمی ت کمتری دارد. برای این افراد خود ازدواج مهم است. آنها می خواهند هرچه سریعتر متأهل شوند و به کسی تعلق داشته باشند.

تعهد در دوران نامزدی

نوشته تعهد در دوران نامزدی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

لازم است به این نکته توجه کنیم که نباید افراد برای ازدواج باهم در اجبار باشند. لازم است که افراد با رضایت باهم ازدواج کنند. در صورتی که فردی نخواهد با کسی ازدواج کند، هرچند دلایل او منطقی و درست هم نباشد، به نفع هردو نفر است که باهم ازدواج نکنند و چه بسا بیشتر به نفع طرف مقابل است که از چنین ازدواجی دور شود. به هیچ عنوان نباید افراد را حتی به دلایل منطقی برای ازدواج با یکدیگر مجبور کرد. دوران نامزدی دورانی است که این امکان را فراهم می کند تا فرد انتخاب اولیه ی خود را با دید باز تأیید کند و یا اینکه از ارتباط خارج شود.
اگر مرد یا زن در این دوران متوجه شوند که برای هم مناسب نیستند، حق دارند تا آخرین لحظه قبل از وقوع عقد، وعده ی ازدواج را برهم زنند. بسیار اتفاق افتاده است که زن یا مرد در دوران نامزدی به مسایلی پی برده اند که می دانسته اند در زندگی مشترک برای آنها مشکل آفرین خواهد شد. مشکلاتی که قابل حل یا قابل تحمل نیستند، اما به خاطر بعضی مصلحت اندیشی ها، از روی خجالت یا این که دیگران چه می گویند و این که چه قدر خرج شده و چه هدایایی رد و بدل شده و دلایل دیگر تن به ازدواج داد ه اند و طبیعتاً پس از آن پشیمان شده اند. حال آنکه در دوران نامزدی این حق را داشته اند که نامزدی را به هم زنند و خود را دچار مشکلات بعدی ننمایند.
گاهی دیگران ما را مجبور به ازدواج می کنند. این مسأله در قدیم بسیار رایج بوده است و هم اکنون نیز وجود دارد و گاهی نیز ما خودمان خود را مجبور به ازدواج می کنیم .
در هردو حالت ما با ازدواج اجباری روبرو هستیم. به نظر می رسد که همه بر آسیب زننده بودن ازدواج اجباری نو ع اول اتفاق نظر داشته باشند، اما این که ما در شرایطی باشیم و اجبارهای ناپیدایی برای ازدواج داشته باشیم کمتر مورد توجه قرار می گیرد. بسیاری از افراد ممکن است خود را به هردلیلی مجبور به ازدواج کنند. این گونه ازدواج هما ن قدر آسیب زننده است که ازدواجهای اجباری نوع اول. در ازدواج، اختیار و آزادی مهمترین مسأله است. در صورتی که برای ازدواج با فردی تحت فشار و اجبار هستید، حتماً صبر کنید، حتماً به خود فرصت دهید و درباره ی آن بیشتر بیاندیشید و در صورتی که به اجباری بودن ازدواج خود پی بردید، لازم است که از آن ازدواج پرهیز کنید. این هم به نفع شماست و هم به نفع همسر آینده ی شما و هم به نفع فرزندان شما. در صورتی که مطمئن هستید که نامزد شما همسر شایسته ای برای شما نخواهد بود و از ازدواجتان احساس رضایت نمی کنید، اگر تن به ازدواج بدهید در واقع یک ازدواج اجباری از نوع دوم خو اهید داشت و باید منتظر آسیبهای یک ازدواج اجباری برای خود، همسر و فرزندان خود باشید.

ازدواج اجباری

نوشته ازدواج اجباری اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

تست روانشناسی اعتیاد اینترنتی

۱- چقدر پیش می آید که بیش از حدی که در نظر دارید روی خط اینترنت بمانید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۲- چقدر پیش می آید که برای گذراندن وقت بیش تری با اینترنت، از انجام دادن برخی امور منزل بگذرید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۳- چقدر پیش می آید که استفاده از اینترنت را به گذراندن وقت با همسرتان ترجیح بدهید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۴- چقدر پیش می آید که در اینترنت با سایر مشترکان ارتباط برقرار کنید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۵- اطرافیانتان چقدر در مورد وقتی که صرف اینترنت می کنید گله مندند؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۶- مقدار وقتی که صرف اینترنت می کنید چقدر در نمرات و عملکرد تحصیلی شما تاثیر می گذارد؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۷- چقدر پیش می آید که قبل از انجام دادن سایر امور، به سراغ ایمیل خود بروید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۸- استفاده از اینترنت چقدر در قوه تولید و خلاقیت شما تاثیر گذاشته است؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۹- وقتی کسی از شما می پرسد آیا روی خط اینترنت هستید یا نه، چقدر موضع تدافعی می گیرید و سعی در مخفی کاری دارید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۰- چقدر سعی می کنید با فکر به اینترنت فکرهای ناخوشایند مربوط به زندگی را از ذهن خود بیرون کنید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۱- چقدر انتظار می کشید تا مجددا روی خط اینترنت بروید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۲- چقدر بر این باورید که زندگی بدون اینترنت خسته کننده، بی معنا و بدون لذت می شود؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۳- از دست کسی که در هنگام استفاده از اینترنت مزاحم شما شود چقدر عصبانی می شوید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۴- چقدر بخاطر استفاده از اینترنت از خواب خود می زنید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۵- وقتی از اینترنت استفاده نمی کنید، چقدر به استفاده از اینترنت فکر می کنید ودر مورد آن به تخیل فرو می روید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۶- چقدر پیش می آید که به هنگام استفاده از اینترنت به خودتان بگویید :” چند دقیقه دیگر کار کنم، بعد خاموشش می کنم”.
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۷- چقدر پیش می آید که سعی کنید از مدت استفاده خود از اینترنت کم کنید، ولی شکست بخورید؟

۱۸- چقدر پیش می آید که مدت استفاده از اینترنت را از دیگران مخفی کنید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۱۹- چقدر پیش می آید که تصمیم بگیرید وقت بیش تری را با دیگران بگذرانید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

۲۰- چقدر پیش می آید که هنگام ختموش بودن اینترنت احساس افسردگی، بد خلقی یا عصبانیت کنید و وقتی دوباره دستگاه را روشن می کنید، سرحال شوید؟
۱٫ خیلی کم ۲٫ گاهی اوقات ۳٫ معمولا ۴٫ خیلی ۵٫ همیشه

=======================================

جواب و نحوه ی محاسبه تست روانشناسی اعتیاد اینترنتی

– چنانچه نمره شما بین ۲۰ تا ۴۹ باشد، کمی بیش از حد معمول از اینترنت استفاده می کنید؛ اما نگران نباشید چون بر میزان استفاده خود از اینترنت تسلط دارید.

– چنانچه نمره شما بین ۵۰ تا ۷۹ باشد، تا حدی دچار مشکل هستید و باید مراقب تاثیراستفاده از این فن آوری بر زندگی خودتان باشید.

– چنانچه نمره شما بین ۸۰ تا ۱۰۰ باشد، استفاده از اینترنت مشکلات شدیدی در زندگی شما ایجاد کرده است و مشکلات شما دقیقا به خاطر میزان و نحوه استفاده شما از این فن آوری است.

نوشته تست روانشناسی اعتیاد اینترنتی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.