دوره سوم کودکی که شش تا دوازده سالگی را در بر می گیرد ، به دوره دبستانی معروف و آغاز آموزش رسمی کودک است.کودک در این دوره، خواندن، نوشتن و حساب گردن را می آموزد، علاقمند است کارهایش را خوب انجام دهد، محتاطانه عمل می کند، اعتماد به نفس داردو می خواهد هر کاری را خودش تجربه کند.
۱- رشد جسمانی کودکان در دوره دبستانی
رشد جسمانی در دوره دبستانی نسبتا کندتر از دوره های قبل است. قد کودک شش ساله تقریبا ۱۱۲ سانتی متر و وزنش ۲۲ کیلوگرم است. در دوازده سالگی قد تقریبا به ۱۵۰ سانتی متر و وزن به ۴۵ کیلوگرم می رسد. تا ده سالگی، پسران از دختران اندکی بلند تر و سنگین ترند، ولی در پانزده سالگی پسران از دختران پیشی می گیرند. در دوره دبستانی، نسبت و شکل اندامهای بدن به بزرگسالان شبیه و استخوانهای بدن سفت می شود. اولین دندانهای دائمی در حدود شش سالگی می رویند و تقریبا تا دوازده سالگی کامل می شوند. در این دوره، به تدریج بر فشارخون کودک افزوده می شود و ضربان قلب کاهش می یابددر رشد جسمانی کودکان دبستانی تفاوتهای کمی و کیفی وجود دارد.
پسران بیشتر بافتهای ماهیچه ای و دختران بافتهای چربی دارند. در این دوره، احتمال پوسیدگی دندانها و پیدایش بیماریهایی نظیر رماتیسم قلبی، دیابت، فلج و انواع حساسیتها افزایش می یابد. سلامت جسمانی در سازگاری عاطفی و اجتماعی کودک موثر است و بیماریهای طولانی موجب گوشه گیری کودک می شود.
۲- رشد حرکتی کودکان در دوره دبستانی
به موازات رشد عصبی – عضلانی، قدرت بدنی کودک افزایش می یابد و حرکات او هماهنگ و موزون می شود و انجام دادن اعمال پیچیده به طور منظم میسر می گردد. حرکات پسران سریع تر و هماهنگ تر از اعمال دختران است. دختران در اعمالی که به استفاده از ماهیچه ظریف نیاز دارد، نظیر نقاشی، خیاطی و بافندگی بر پسران ارجحیت دارند. پسران نیز در فعالیتهایی که به کاربرد ماهیچه های درشت نیاز دارد، نظیر پرش و پرتاب چوب بر دختران برتری دارند.
۳- رشد ذهنی کودکان در دوره دبستانی
رشد ذهنی در دوره دبستانی سریع تر است و به تدریج مهارت حل مسئله حاصل می شود. تجربیات وسیعی که کودک به مرور زمان در این مرحله کسب می کند، به او امکان می دهد تا بتواند رابطه علت و معلولی بین پدیده ها را بهتر از سالهای قبل درک کند. رشد ذهنی کودک در مرحله عملیات محوس قرار دارد که در آن، فعالیت کودک با محیط، عینی و محسوس است، کودک توانایی انجام دادن اعمال منطقی را کسب می کند، می تواند درباره امکان انجام دادن اعمال از طریق کوشش و خطا، درک مفهوم بقای ماده، عدد، وزن . حجم و همچنین توانایی طبقه بندی و ردیف کردن را به دست می آورد.
کودک در دوره دبستانی به چندین مهارت مهم ذهنی از جمله بازگشت پذیری ذهنی نگهداری ذهنی و استدلال دست می یابد.در بازگشت پذیری، کودک در هر لحظه می تواند به نقطه آغاز برگردد و آگاهانه عمل را تکرار کند و با تشکیل فرضیه هایی به پیش بینی نتایج بپردازد و با استفاده از قضیه عکس از درستی عملکردش مطمئن شود. بازگشت پذیری در اعمال ریاضی و پدیده های فیزیکی کاربرد فراوان دارد.
ازطریق نگهداری ذهنی کودک واقعیت را بهتر میشناسد وپی میبرد که تغییرات ظاهری، اندازه و ماهیتش را مساوی را برهم نمیزند.کودک از طریق استدلال آماده تفکر منطقی میشود وبه تدریج پی میبرد که اگر”الف”از”ب”و”ب”از”ج”بزرگترباشد، دراین صورت”الف” از “ج”بزرگتراست.کودک دبستانی، قوانین را از طریق استدلال کشف می کند و از طریق تجربه از روابط حاکم بین اشیاء آگاه می شود.
کودکان نیروی اندیشه و استدلال رااز طریق آزمایش و تجربه افزایش می دهند. اگر آنان به نحو شایسته ای راهنمایی شوند و در زمینه تفکر منطقی نمونه های عینی یا قابل درکی را مشاهده کنند، قوه اندیشه و استدلالشان پیشرفت بیشتری خواهد کرد. کودکانی که تجارب عینی بیشتری دارند، می توانند معلومات خود را بهتر و دقیق تر سازمان دهند. کودک دبستانی به تدریج رابطه علت و معلولی بین پدیده ها را جستجو می کند و علل مرموز و ناشناخته را مردود می شمارد. برای نمونه، به نظر یک کودک پنج ساله خشم آسمان موجب رعد وبرق می شود، در حالی که همین کودک در یازده سالگی، در صدد کشف رابطه علت و معلولی برای رعد و برق بر می آید.
۴- رشد عاطفی کودکان در دوره دبستانی
کودک دبستانی از اینکه مبادا مورد توجه و محبت والدین و معلمان و همبازیهایش قرار نگیرد مضطرب و نگران می شود، به همین دلیل برای جلب توجه به تقلید از رفتار اطرافیان و همانندسازی با آنان می پردازد. ترس، حسادت، رقابت و پرخاشگری بین کودکان دبستانی شایع است و در هر مورد باید با آنان به طریق ممناسبی برخورد شود، در غیر این صورت کودک به استفاده از ساز و کارهای دفاعی و رفتارهای مزاحم متوسل و عملکردش مختل می شود. در این دوره، اظهار وجود و استقلال طلبی و خرده گیری حساسیت نشان می دهد، از تاریکی و تنهایی می ترسد و از تمسخر و ریشخند رنج می برد. کودکان دبستانی از شادی و سازگاری نسبتا خوبی برخوردارند و می آموزند که چگونه واکنشهای عاطفی و هیجانی خود را، به خصوص خارج از خانه، کنترل کنند. واکنشهای عاطفی کودک دبستانی بیشتر حالت زبانی و کلامی به خود می گیرد و رمزی و غیر مستقیم می شود.
کودک شش ساله بسیار احساساتی است و به صمرت دوگانه عمل می کند، یعنی ممکن است در یک زمان شخص را دوست بدارد و در زمان دیگر از او بیزار باشد. او در عین چابکی و فعال بودن، بی قرار و ناآرام است و هنگام بازی با دوستانش به جنگ و گریز می پردازد. کودک در هفت سالگی نسبتا آرام است و در موقعیتهای ناخواسته به جای دعوا لب به شکایت می گشاید و غرغرکنان خود را از صحنه کنار می کشد. به نظر کودک هشت ساله انجام دادن هیچ کاری مشکل نیست و او فکر می کند از عهده انجام همه امور بر می آید. در کودک نه ساله اگر چه میل به استقلال شدید است، بسیار شکایت می کند و دلهره دارد. کودک ده ساله اطاعت کردن را دوست دارد و از خود توقع دارد که فرد منظمی باشد.
۵- رشد اجتماعی کودکان در دوره دبستانی
رشد اجتماعی کودک در دوره دبستانی بسیار سریع است و معلمان و همبازیها در آن نقش مهمی دارند. کودک در مدرسه علاوه بر تقویت آموخته های خانواده، مطالب جدید و روش زندگی را می آموزد. مدرسه، اجتماعی شدن کودک را تسریع می کند، روابط او را با دیگران گسترش می دهد، روش حل مسئله وانجام دادن صحیح امور را به کودک می آموزد و مهارتهای ذهنی او را تقویت می کند.
دانش آموزان دبستانی به رقابت با یکدیگر می پردازند و می خواهند از دیگران پیشی بگیرند. رقابت کودکان که در ابتدا ملایم است به تدریج شدت می یابد و بر رشد اجتماعی آنان اثر می گذارد. دوستان و همکلاسیها در رشد اجتماعی کودک دبستانی تاثیر فراوان دارند. کودک از طریق ارتباط با دوستان علاوه بر کسب رضایت و تسلی خاطر به امکانات خود و نتظارات دیگران پی می برد و روشهای همکاری و ارتباط با اطرافیان و حل مسئله را یاد میگیرد.
کودک هشت ساله پرجنب و جوش و فعال است و از انجام دادن کارهای جدید لذت می برد. کودک در نه سالگی برای مستقل شدن اصرار می ورزد و معتقد است که بزرگ شده است و والدین نباید به او دستور بدهند. کودک در ده سالگی از دستورات والدین تبعیت و نسبت به اطرافیان با محبت و صمیمیت رفتار می کند و در رفتارش انعطاف پذیر است.

۶- رشد اخلاقی کودکان در دوره دبستانی
در این دوره کودک پذیرش مقررات اجتماعی و قضاوت در مورد خوبی و بدی رفتار اطرافیان را آغاز می کند. او به هماهنگ شدن با معیارهای اخلاقی دیگران علاقمند است، زیرا بدان وسیله می خواهد رضایت آنان را به دست آورد و دختر یا پسر خوبی قلمداد شود.
خانواده و مدرسه در این دوره در رشد اخلاقی سهم مهمی دارند. چنانچه بین نگرش والدین و مدرسه تضادی باشد، کودک مبهوت می شود و نمی تواند درباره رعایت کردن و انجام دادن یکی از انها تصمیم مناسبی بگیرد. بنابراین باید بین مدرسه و خانواده ارتباط منظم و دایمی وجود داشته باشد و ارتباط آنها با کودک به طور هماهنگ انجام پذیرد. به نظر پیاژه بازی و تعامل کودکان با همسالان در رشد اخلاقی اهمیت بسیار دارد. کودک در هفت سالگی، مفاهیم اخلاقی را در می یابد و برای قواعد و مقررات بازیها اهمیت قائل می شود و اعمال دیگران را به صورت خوب یا بد بررسی و ارزیابی می کند.

خصوصیات کودکان در دوره دبستانی

نوشته خصوصیات کودکان در دوره دبستانی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

سنین سه تا شش سالگی(دوره دوم کودکی)، و به همکاری دوره کودکستانی یا پیش دبستانی نام گذاری می شود. در این دوره، کودک بسیار پر تحرک و پرجنب و جوش است؛ به بازی علاقه فراوان دارد و بدان وسیله احساساتش را بروز می دهد و به شناخت محیط می پردازد. کودک نسبت به محیط کنجکاو و به همکاری با دیگران علاقه مند است و تکلم و تواناییهای ذهنی او رشد سریع دارند. در این دوره، همانندسازی با والدین انجام می گیرد، فراخود یا وجدان ظاهر می شود و بروز رفتارهای دفاعی برای مقابله با موقعیتهای اضطراب آور و مخاطره انگیز آغاز می گردد. برای شناخت خصوصیات کودکان در دوره پیش دبستانی، جنبه های گوناگون رشد آنان را بررسی می کنیم.
۱٫ رشد جسمانی کودکان در دوره پیش دبستانی
پسران در سه سالگی تقریبا ۹۵ سانتی متر قد و ۱۵ کیلوگرم وزن دارند و دختران اندکی کوتاه تر و سبک تر از پسران هستند. دختران در پنج سالگی ۱۰۸ سانتی متر قد و ۲۰ کیلوگرم وزن دارند و پسران کمی بلندتر و سنگین تر از آنان هستند. سرعت افزایش قد و وزن در چهارسالگی کمتر از سه سالگی و در پنج سالگی کمتر از چهار سالگی است. در این دوره، رشد بالاتنه و دورسر به تدریج کند می شود و دختران بیشتر بافت چربی و پسران بیشتر بافت ماهیچه ای دارند. در شش سالگی پاها رشد سریع دارند و قامت کودک کشیده می شود. استخوانها و عضلات و دستگاه عصبی کودک در این دوره بیشتر رشد می کند، استخوانها سفت تر و بر حجم و اندازه آنان افزوده می شود. تا سن سه سالگی تقریبا تمام دندانهای شیری می رویند و کودک می تواند از غذاهای بزرگسالان استفاده کند. در پایان این دوره، کودک یک یا دو دندان دایمی در جلوی دهان دارد. از چهار سالگی بر سرعت رشد عضلات افزوده می شود، به طوری که حدود ۷۵ درصد افزایش وزن کودک در پنج سالگی به رشد عضلاتش مربوط می شود. عضلات درشت تر زودتر از عضلات ریزتر رشد می کنند. رشد عضلانی به عواملی نظیر وراثت، سلامتی، تغذیه، خواب و استراحت و میزان فعالیت کودک بستگی دارد. رشد عضلانی، کودک را به تدریج برای انجام دادن اعمال پیچیده آماده می سازد. در این دوره، تنفس کودک کند تر، ولی عمیق تر می شود، ضربان قلب منظم تر می گردد، فشار خون به طور ثابت افزایش می یابد و نظام عصبی به سرعت رشد می کند. در سه سالگی، مغز کودک ۷۵ درصد و در شش سالگی ۹۰ درصد وزن زمان بزرگسالی را دارد. در این دوره، کودک به تدریج در برابر بیماری های عفونی مقاوم تر می شود و در برابر عفونتها، درجه حرارت بدن کودک نوسان کمتری می یابد و کنترل ادرار به خوبی انجام می شود.
۲٫ رشد حسی- حرکتی کودکان در دوره پیش دبستانی
حواس کودک د سه سالگی فعال است و او را در دریافت و تفسیر محرکها یاری می دهد. رشد عصبی- عضلانی موجب تحرک کودک در زمینه های متعدد می شود و سپس تمرین و تکرار، حرکات او را بهبود می بخشد. کودک در دو سالگی با دقت و ظرفت بیشتری راه می رود، به آسانی دور خود می چرخد، بدون کمک دیگران از پله ها پایین می رود، از بلندی می پرد و مدتی می تواند بر روی یک پا بایستد. کودک در سه سالگی می تواد مکعبهای چوبی را روی هم قرار می دهد و یک ورق کاغذ را به طور افقی یا عمودی تا کند.
کود سه ساله، محرکها را به صورت کل دریافت می کند و تشخیص بالا و پایین و چپ و راست برایش مشکل است؛ از این رو، نمی تواند تفاوت بین دو مثلث را که قاعده یکی بالا و دیگری پایین باشد تشخیص دهد. در چهار سالگی، او می تواند یک ضربدر یا دایره روی کاغذ بکشد. کودک پنج ساله می تواند خطوط مستقیم را در تمام جهات بر روی کاغذ بکشد و به طور مشخص تصویر یک آدم را رسم کند و فاصله و وزن اشیاء را تقریبا حدس بزند. برخی کودکان پنج ساله نمی توانند تفاوت بین حروف وارونه و عادی را به درستی مشخص می کنند. در حدود شش سالگی، کودک توانایی توپ بازی و پرتاب توپ را که به مهارتهای مختلف بینایی و حرکتی نیاز دارد به دست می آورد. به دلیل احساس خستگی نکردن از تکرار عمل و نیز انعطاف پذیری بدن این دوره مهمترین زمان برای آموزش مهارتهای حرکتی نظیر شانه زدن مو، کشیدن تصاویر و خطوط، پریدن از بلندی، ایستادن روی یک پا، چرخیدن دور خود و تا زدن و قیچی کردن کاغذ معرفی شده است. هر چه سن مودک به انتهای این دوره نزدیک تر شود، علاقه او به بازی کردن با همسالان بیشتر می شود و بازیهایش حات اجتماعی به خود می گیرد. همچنین در این دوره، بازیهای دختران و پسران از یکدیگر تفکیک می شود پسران بازیهای دشوار و دختران بازیهای ساکت و آرام را ترجیح می دهند.
۳٫ رشد ذهنی کودکان در دوره پیش دبستانی
رشد ذهنی که به سازگاری کودک با محیط کمک می کند با تکلم، حافظه، ادراک، استدلال و حل مسئله همراه است. پیاژه، هوش را کیفیتی می داند که سبب سازگاری فرد با محیط می شود و به فکر و اندیشه سازمان می دهد. سازگاری دو جنبه تلفیق و تطابق دارد. به وسیله تلفیق، کودک مشاهداتش را با معلومات و درک خودش از موقعیت ارتباط می دهد و گاهی نیز اطلاعات و یافته های جدید را به گونه ای تغییر می دهد که بتواند آنها را جزئی از سازمان ذهنی خود بکند. کودک از طریق تطابق، سازمان ذهنی اش را با وضعیت محیطی هماهنگ می سازد یا آنکه محیط را طوری سازمان می دهد که با ساخت ذهنی او همراه و همگام باشد.
به نظر پیاژه، رشد ذهنی در این دوره در مرحله پیش عملیاتی قرار دارد که به دو مرحله پیش ادراکی(پیش مفهومی) و تفکر شهودی تقسیم می شود. در مرحله پیش مفهومی که دو تا چهار سالگی را در بر می گیرد مفاهیم ذهنی کودکان به معنی واقعی کلمه “مفهوم” نیستند و جامعیت ندارند؛ زیرا هنوز کودک به مفهوم طبقات کلی دست نیافته است. خود محوری و جاندار انگاری اشیاء در این مرحله بین کودکان شایع است و کودک از طریق نمادهاه با اشیاء و امور ارتباط برقرار می سازد. برای ننمونه، دختر دو تا چهار ساله با عروسکش آنچنان بازی می کند که گویا با کودکی واقعی، زنده و دارای احساس در ارتباط است.
در مرحله تفکر شهودی که چهار تا هفت سالگی را در بر می گیرد تفکر کودک بیشتر جنبه ادراکی دارد و بر شکل ظاهری امور مبتنی است. کودک گرچه می تواند به حل مسئله بپردازد، نمی تواند دلایل ان را توضیح دهد. او در این مرحله از رشد ذهنی بر جنبه های مشخص امور تکیه می کند و استدلالش بازگشت ناپذیر است. کودک علی رغم رشد نسبی تفکر و مفهوم سازی به تماس عینی با اشیاء نیاز دارد و مفهوم ذهنی او تتا حدود بسیاری به آنچه می بیند وابسته است(سیف، ۱۳۷۵؛ برک، ترجمه سید محمدی،۱۳۸۶).
کودک در سه تا شش سالگی در یادگیری کلمات و ساختن جملات به سرعت پیشرفت می کند و می تواند چندین جمله را پشت سر هم بیان کند. او می تواند بدون آموزش مستقیم و از طریق ارتباط با اطرافیان کاربرد صحیح اسامی، صفات، افعال و قیود را در جمله به تدریج یاد بگیرد. در این زمان، تکرار کلمات بین کودکان رواج دارد و در پسران بیش از دختران شایع است. کودک چهار ساله یک کلمه را برای تشریح و طبقه بندی دسته ای از اشیاء و مفاهیم به کارمی برد و از کلمه “اتومبیل” برای معرفی تمام وسایل حمل و نقل استفاده می کند و به تدریج می تواند کلمات را در معانی خاص خود به کار بندد. او همچنین اشیاء را بر حسب عملکردشان توصیف می کند و “سگ” را حیوانی می داند که پارس می کند.
۴٫ رشد عاطفی کودکان در دوره پیش دبستانی
در این دوره کودک نه مانند دوره کودکی احساساتی است و نه مانند بزرگسالان می تواند عواطفش را کنترل کند. او از نظر عاطفی به بزرگسالان آشنا وابسته است و حالت عاطفی متغیر و ناپایدار دارد. البته در پنج سالگی سازگارتر است و در رفتارش آرامش و تعادل بیشتری مشاهده می شود. در کودکان پیش دبستانی، اضطراب، ترس، حسادت و ناکامی شایع است. عوامل متعدد از جمله ممانعت از بروز پرخاشگری، تولد برادر یا خواهر و طرد شدن از سوی والدین یا دوستان موجب اضطراب او می شود.کودک که می خواهد خود را از اضطراب و احساسات ناخوشایند حاصل از آن برهاند، هنگام مواجهه با موقعیت اضطراب اور از ساز و کارهای دفاعی متعددی استفاده می کند. از ساز و کارهای دفاعی شایع بین کودکان پیش دبستانی می توان احتراز از موقعیت اضطراب آور و بازگشت به رفتارهای دوره اول کودکی را نام برد.
ترس یکی از عواطف کودکان پیش دبستانی است که آموخته می شود. ترس کودکان پیش دبستانی قابل پیش بینی نیست و شیوه های مقابله با آن متفاوت است. کودک پیش دبستانی بسیاری از ترسها را از مادر می آموزد و ترسهای مشترک بین کودک و مادر به درمان نسبتا طولانی نیاز دارد.
حسادت یکی دیگر از عواطف کودکان پیش دبستانی است که از محرومیت و اضطراب ناشی می شود. حسادت، واکنش کودک نسبت به عامل مزاحم و محرومیت زاست. روابط خانوادگی مطلئب، ثبات در تربیت، برخورد مناسب و ارضای نیازهای اساسی کودک در کاهش حسادت نقش مهمی دارد.
پرخاشگری در اثر عدم توانایی کودک در کنترل خود پدید می آید، که ممکن است وسیله ای یا خصمانه باشد. کودکان پرخاشگر معمولا به خانواده های پرخاشگر تعلق دارند.
۵٫ رشد اجتماعی کودکان در دوره پیش دبستانی
کودک به تدریج از طریق ارتباط با دیگران بر مهارتهای اجتماعی خود می افزاید. در این دوره دوستان و همبازیها تاثیر بسزایی در رشد اجتماعی کودک دارند و او بر اثر ارتباط با همسالان در کودکستان و کوچه به تدریج پی می برد که برخی از آموخته هایش مناسب و معقول نیست و باید تغییر یابد. کودکستان باید بر قوه ابتکار و اعتماد به نفس کودک بیفزاید و مهارتهای اجتماعی او را گسترش دهد و رفتارهای او را اصلاح کند.
کودکان پیش دبستانی بیشتر با همجنسهای خود دوست می شوند و در گزینش همبازی، تشابهات جسمانی و خانوادگی و سنی را در نظر میگیرند.
کودکان پیش دبستانی، وابستگی شدیدی به اعضای خانواده دارند. مادرانی که با کودکان خود رفتار ثابتی ندارند و هر لحظه با او به نوع متفاوتی رفتار می کنند، کودک را با تعارض و تردید مواجه می سازند. مادری که کودک را به وابستگی تشویق می کند او را موجودی وابسته و ناتوان بار می آورد.
کنترل خشم و رقابت صحیح با دیگران از علایم رشد اجتماعی محسوب می شود. کودک نیل به برتری و غلبه بر دیگران را در خانواده می آموزد و رفتتارهایی که در این جهت باشد به وسیله والدین تقویت می شود.
همانند سازی که بدان وسیله کودک رفتار فرد یا افراد مورد علاقه خود را الگو قرار می دهد، در رشد اجتماعی او بسیار اهمیت دارد. برای وقوع همانند سازی، خواست کودک و نیز تقویت رفتارهای مطلوب او به وسیله اطرافیان ضرورت دارد.
کودک سه ساله میل به مشارکت و همکاری دارد، به بازی علاقمند است و در چهار سالگی با دوستانش روابط اجتماعی متقابل برقرار می سازد و به بازی های گروهی می پردازد. کودک شش ساله توقعات و انتظارات بسیاری از اطرافیان دارد و خواستار احترام از جانب دیگران است. از انجام دادن دستورات دیگران سر باز می زند و لجوج و سرسخت است.
۶٫ رشد اخلاقی کودکان در دوره پیش دبستانی
چون کودک پیش دبستانی با توجه به میزان رشد ذهنی، امور را بر اساس پیامدها و نتایج تفسیر می کند، تشویق و تنبیه رفتار اخلاقی او نقش مهمی دارد. یعنی کودکان پیش دبستانی اعمال خود را بر پایه اجتناب از مجازات و دستیابی به پاداش انجام می دهند. همچنین کودک به علت ضعف حافظه، علی رغم تذکر والدین به کارهای نادرست گذشته ادامه می دهد. در این سن، نافرمانی کودکان باید بیشتر یک فراموشی کودکانه تلقی شود. رفتار والدین، اولین الگوی اخلاقی برای کودکان است. آموزش عملی دستورات اخلاقی پسندیده به کودک و بازداشتن مناسب او از ارتکاب کارهای ناپسند در رشد اخلاقی کودک پیش دبستانی اهمیت دارد. کودک باید به تدریج بیامورد که راستگو و امین باشد.

نوشته خصوصیات کودکان در دوره پیش دبستانی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

آشنایی با خصوصیات کودکان برای کار کردن باآنان ضرورت دارد، زیرا بدون شناخت خصوصیات کودکان کار کردن با آنان غیر ممکن است. دوران کودکی که تولد تا حدود دوازده سالگی را در بر می گیرد به سه دوره شیرخوارگی، پیش دبستانی و دبستانی تقسیم می شود.
در این بخش خصوصیات بهنجار رشد کودکان در ابعاد جسمانی، ذهنی، روانی، اجتماعی و اخلاقی به اختصار بررسی میشود تا مشاوران ضمن آشنایی با آنها بتوانند موارد استثنایی و غیرعادی را تشخیص دهند و به طور مناسب در صدد رفع مشکل برآیند.خصوصیات کودکان به سه دوره تقسیم می شود:
الف) خصوصیات دوره شیرخوارگی
ب) خصوصیات دوره پیش دبستانی
ج) خصوصیات دوره دبستانی

نوشته خصوصیات کودکان اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.