تعریف واژه معلولیت جسمانی، آنچنان که تصور می شود، چندان هم ساده نیست. برای پرداختن به، مشاوره با معلولین جسمی – حرکتی و مسائل مرتبط، از جمله؛ سازگاری پس از بروز معلولیت، باید معلولیت جسمانی را در بافتی که فرد در آن قرار دارد، در نظر گرفت. واژه هایی همچون؛ آسیب شناسی بیماری، بیماری و نقص را پیشنهاد کرده است. آسیب شناسی بیماری، عامل یا ترکیبی از عواملی است که، در نتیجه آن سلامت زیستی فرد رو به وخامت می گذارد. بیماری، هنگامی رخ می دهد که، ارگانیسم می کوشد تا به حالت سلامتی قبلی خود باز گردد. بیماری ها ممکن است به دلیل عفونت، سرایت، تروما یا دلایل آسیب شناسانه دیگری، نیز بروز کند که، در برخی مواقع به اختلال یا نقصی در افراد منجر می گردند.

بیماری، بر روی پیوستاری قرار دارد که، یک سوی آن حالت حاد و سوی دیگر آن، مزمن می باشد و در برخی مواقع، جسم انسان به طور موقت دچار ناکارآمدی می شود. به هر حال، آنچه حالت مزمن نام دارد، می تواند به نقص در فرد منجر شود. نقص، اثر باقی مانده ای از بیماری یا اختلال می باشد و با ویژگیهای خاصی تعریف می شود که، در نهایت به محدودیت یا فقدان توانایی در انجام کارهای روزمره، منتهی می گردد. معمولا، می توان نقص ها را از نظر پزشکی یا طبی مشخص کرد و یا می توان در نتیجه محدودیت عملکرد عاطفی (مانند اسکیزوفرنیا)، یاعملکرد حسی (ناشنوایی و نابینایی)؛ عملکرد هوشی (عقب ماندگی ذهنی) یا عملکرد جسمانی (قطع عضو) تلقی کرد.

هنگامی که، فردی به طور دائم یا طولانی مدت دچار نقص شود، به گونه ای که، قادر به انجام کارکردهای کلیدی و اساسی زندگی خود نمی باشد، آن فرد معلول تلقی می شود، بنابراین، معلولیت اصطلاح یا واژه ای است که با توجه به شدت محدودیت عملکرد فرد در زندگی تعریف می شود. در ایالات متحده امریکا، معلولیت به طور سنتی با اصطلاحات یا واژگان اقتصادی تعریف می شود.

برای مثال، برای آنکه فردی بتواند، بیمه اجتماعی معلولین را دریافت کند، باید نقصی داشته باشد که توانایی فرد را برای انجام کار یا شغل، محدود کرده باشد. به طور کلی، معلولیت به هر گونه محدودیت یا نقص  یا مشکل در توانایی انجام یا عمل به آنچه نرمال یا طبیعی در نظر گرفته می شود؛ اطلاق می گردد. معلولیت جسمانی، غالبا برای نقص های جسمانی مانند، نقص عضو یا ضایعات نخاعی به کار می رود. هر چند که، ممکن است برخی از بیماری های مزمنی همانند، سرطان یا دیابت را هم شامل گردد.

مسائلی که در مشاوره بامعلولین جسمی – حرکتی مطرح می گردد، عبارتند از؛ انگیزه مراجع، مشکلات عاطفی همراه با معلولیت، چالش های متعددی که، در برگیرنده سازگاری یا آموختن سازگار شدن یا مدارا با معلولیت می باشند.

مشاوره با معلولین جسمی – حرکتی

نوشته مشاوره با معلولین جسمی – حرکتی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.

هدف اساسی این بخش آشنایی با مشاوره توانبخشی و نحوه به کارگیری نظریه ها و فنون مشاوره و روان درمانی در این حیطه می باشد. در این بخش، نگاهی گذرا به تعاریف و واژه های تخصصی مرتبط با توانبخشی، اهمیت و ضرورت مشاوره توانبخشی، بررسی تاریخچه نظریه های مشاوره و روان درمانی و کاربرد آن ها در مشاوره توانبخشی، می افکنیم.

تعاریف و واژه شناسی: مشاوره و روان درمانی

غالبا مشاوره و روان درمانی را به یک منظور به کار می بندند، اما، مشاوره و روان درمانی ارائه خدمات متفاوتی به افراد متفاوت است. به طور کلی، مشاوره و روان درمانی، به مثابه رابطه مشاوره ای تعریف می گردد که مشاور یا درمانگر با فرد یا افرادی که در جستجوی کمک برای حل مشکلات زندگی خویش اند یا خواهان تغییرات اساسی در سبک زندگی شان هستند، ارتباط برقرار می کند. مشاوره توانبخشی کمک به افرادی است که دچار معلولیت یا هر نیاز ویژه اند.

بر اساس توافقنامه آموزش و پرورش و کارآموزی مشاوره توانبخشی که از سوی کمیسیون اعتباربخشی مشاوره توانبخشی، ارائه شده است؛ مشاوره به مثابه مداخله درمانی این گونه تعریف می شود: ” کاربرد راهبرهای مشاوره ای از قبیل؛ شناختی، هیجانی، رفتاری و سیستمی که بر اساس اصول رفتار انسانی که در بر گیرنده مفاهیم؛ رشدی، سلامت نگر، آسیب شناسانه و بین فرهنگی، بنا نهاده شده اند. ارائه این خدمات بر اساس تخصص مشاور و برقراری رابطه مشاوره ای با مراجع امکان پذیر می باشد. خدمات مشاوره ای صرفا به ارزیابی روان شناختی، مشاوره فردی، مشاوره گروهی، مشاوره ازدواج، مشاوره خانواده، تشخیص مشکلات روان شناختی و عاطفی و اختلالهای رفتاری معلولیت ها محدود نمی باشد. بلکه، تسهیل ارائه خدمات راهنمایی و مشاوره در زمینه های رشدی از قبیل؛ راهنمایی شغلی و تحصیلی و مشاوره شغلی به افراد معلول برای سازگاری با محیط های شغلی و همچنین ارائه خدمات ارجاع، مشورت دهی و پژوهش در زمینه مشاوره توانبخشی، می باشد”.

مشاوره به افرادی که با مشکلات زندگی دست به گریبان اند، توانایی تصمیم گیری ندارند یا خواهان تغییرات اساسی در زندگیشان هستند، یاری می رساند. هر چند که، ممکن است خدمات مشاوره ای به افراد خانواده و دوستان نیز ارائه شود.
مشاوره توانبخشی می کوشد تا رفتار و نیازهای افراد معلول و کسانی که با آن ها در ارتباط اند، را مورد بررسی قرار دهد. از سوی دیگر، او(مشاور توانبخشی) با سایر متخصصان حرفه ای توانبخشی از جمله؛ پزشکان، کاردرمانگران، فیزیوتراپها، گفتاردرمانگران، شنوایی سنج ها و معلمان و مربیان توانبخشی همکاری نزدیکی دارند. اثربخشی خدمات ارائه شده از سوی متخصصان و مربیان توانبخشی به برقراری رابطه درمان بخش با معلولین، منجر می شود. همچنین، مشاور به مراجعان به منظور جمع آوری اطلاعات مفید و جامع کمک می کند تا از این طریق، آن ها بتوانند داستان زندگی شان را تعریف کرده و مشکلات و نیاز های خود را شرح دهند. علاوه بر این، آگاهی و درک صحیح رفتار مراجعان و موانعی که ممکن است بر سر راه ارائه خدمات درمانی یا برنامه ریزی خدمات درمانی قرار گیرد؛ و تسهیل پیگیری برنامه های درمانی نیز، جزء وظایف و مسؤلیتهای مشاور توانبخشی محسوب می شوند. با این حال، شایان ذکر است که، ارزش خدمات این مشاوران زمانی آشکار می گردد که با توجه به نظریه ها و فنون مشاوره، صورت گیرد.

مشاوره توانبخشی

نوشته مشاوره توانبخشی اولین بار در مشاوره آنلاین پدیدار شد.